Een tiener met een plan
Henk J. Visser, zoon van de op de Rijkswerf gestationeerde smit-vuurwerker Wim Visser en huisvrouw Nelly Bleijendaal, werd in augustus 1954 geboren in Den Helder. Ongeveer vanaf zijn twaalfde jaar, geïnspireerd door de grote striptekenaars die het weekblad Pep vulden, koesterde hij de wens om ook een bekend striptekenaar te worden. Zijn tekenleraar op de midelbare school was niet heel erg onder de indruk, maar Henk vulde al vele agenda's van klasgenootjes met grappige cartoons
De kunstacademie bleef buiten bereik
Het liep echter anders. Henk wilde na de MULO dolgraag naar de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, maar werd daar afgewezen omdat zijn middelbare vooropleiding niet voldeed. Sinds de invoering van de nieuwe Mammoetwet was HAVO het minimum, maar dat sloot niet aan op de veertien vakken MULO waarvoor Henk het diploma had gehaald.
Zijn vader vond dat hij maar eens aan het werk moest gaan en Henk begon als administratief medewerker expeditie bij het warenhuis Vroom & Dreesmann, waar hij twee jaar werkte.
Naar Amsterdam
In 1973 haalde zijn vriend Kees Klos, tegenwoordig Cees Toes, hem over naar Amsterdam te komen. Er was voldoende en beter betaald werk bij de Amstel Brouwerij en samen konden zij een appartement bekostigen aan de Plantage Kerklaan. Henk kreeg op de brouwerij een functie in het kwaliteitslaboratorium en vulde zijn dagen met het meten van het stamwortgehalte van bier.
Het werd een tijd van opeenvolgende veranderingen. De Amstel Brouwerij was overgenomen door Heineken en vriend Kees werd opgeroepen voor de dienstplicht. In plaats van Kees kwam Paul Doedens, de jongere broer van Henks klasgenoot Piet Doedens, bij hem wonen. Dat duurde niet lang, want Paul mocht op het huis van zijn aanstaande schoonvader in de Brederodestraat passen en Henk verhuisde mee in zijn kielzog, voor een schijntje van de huur van het appartement.
Henk koesterde al die tijd zijn drang om te tekenen en te schilderen en bouwde bij de Amstel Brouwerij al snel een reputatie op als creatieveling pur sang. Ook richtte hij zich via wijk- en culturele centra op modeltekensessies waar hij vele uiteenlopende studies maakte.
Inmiddels was op het laboratorium ook Joke — Marie Josephine — Wit komen werken, geboren in februari 1955 en afkomstig van de kwaliteitsdienst van Friki/Plukon. Joke toonde een iets meer dan gemiddelde aandacht voor Henk, maar ze had maar kort de tijd: ook Henk werd in mei 1975 opgeroepen voor de dienstplicht en zou dus voor anderhalf jaar uit beeld verdwijnen. Er was nog één feestje waar zowel Henk als Joke werden uitgenodigd...
Lang verhaal kort: Het feestje bleef niet zonder effect.Henk en Joke kennen elkaar inmiddels meer dan 45 jaar, hebben twee dochters en een kleinkind. Ze hebben samen 10 jaar in Den Helder en bijna 21 jaar in Waddinxveen gewoond en zijn in 2008 neergestreken in Heerhugowaard.
Terug bij het hoofdonderwerp: tekenen.
Twee Henken en een Heineken videojournaal
Amstel sloot de deuren, Henk kwam bij Heineken terecht en na een paar jaar werd hij overgeplaatst naar Zoeterwoude. Daar was hij eerst nog medewerker bij de proefbrouwerij, maar ook hier was zijn tekentalent bekend bij andere Amsterdammers die waren overgeplaatst.
Een daarvan was Henk Arens, die bij opleidingen werkte. Hij kreeg budget om een tweewekelijks videojournaal te gaan maken en mocht daarvoor binnen de brouwerij een collega rekruteren die hem kon helpen.Daar dacht hij niet lang over na. Het journaal kon wel wat creativiteit gebruiken en dus stapte Henk op Henk af.
Van tekenaar naar beeldmaker
Zo startte een nieuwe fase in het leven van Henk Visser toen hij deel ging uitmaken van de audiovisuele dienst onder de vleugels van public relations.
Henk behaalde in Deventer bij het Video Education Center — de latere Media Academie — allerlei certificaten met betrekking tot het videovak. Hij leerde scenarioschrijven van Rens Groot en schrijven voor bedrijfsjournaals, deed licht, geluid, presentatie en video-editing en volgde als klap op de vuurpijl een masterclass regie van regisseur Harry Kümel.
Thuis bekwaamde Henk zich vrijwel dagelijks in tekenen, ontwerpen en editen op de computer en verdiepte zich in motion graphics. Verder volgde hij in de avonduren met succes de hbo-opleiding Design Management bij de Ichthus Hogeschool in Rotterdam, waar hij in jaar drie van de vierjarige opleiding mocht instappen.
De Heineken Prijzen
Een van de opdrachten voor de audiovisuele dienst was het vastleggen van de ceremonie rond de uitreiking van de Heineken Prijzen in 1998 in de Nieuwe Kerk in Amsterdam: wetenschapsprijzen uitgereikt door de Koninklijke Akademie van Wetenschappen en de Stichtingen Dr. A.H. en Dr. G.P. Heineken Prijzen.
Henk leverde een uitgekiende edit van de gebeurtenis, die aan de laureaten cadeau werd gedaan. Dat leverde bij de stichtingen en de akademie het idee op om dat in 2000 weer te doen en Henk werd uitgenodigd voor een gesprek bij Jos Buijs, destijds de secretaris van Alfred Heineken, die hem in opdracht van Alfred Heineken verzocht om ook de video's voor editie 2000 te produceren.
Dat werd zo'n succes dat Henk dit tot en met 2020 met zijn bedrijf DigiEmotion, in samenwerking met een fantastische crew en later met Design Bureau Kentie, heeft mogen doen.
Meer dan zestig videoportretten van kunstenaars en wetenschappers
9 Nobelprijs winnaars.
Zo kwam Henk uiteindelijk in een positie terecht waarin hij met zijn ploeg — Ron Bazuin voor camera en licht, Jan van Rhenen voor geluid, Dirk van Rhenen voor productieassistentie en B-roll, Harry Derksen voor de montage en Roger Thurman en Richard Wife als interviewers — videoportretten maakte van meer dan zestig kunstenaars en wetenschappers.
Negen van die wetenschappers zouden later een Nobelprijs ontvangen. Voornamelijk in Biochemie en Biofysica en Geneeskunde
Als spin-off van dit werk kreeg Henk de opdracht om tien Nederlandse directeuren van het Max Planck Instituut in Duitsland te portretteren. Daarbij ontmoette hij ook Nobelprijswinnaar prof. Paul Crutzen. Voor de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen maakte hij tweemaal een serie videoportretten van nieuw te benoemen Akademiehoogleraren.
Via contacten die in de loop van de jaren ontstonden, kwamen ook directieleden van onder meer Sanoma Uitgevers, Rijkswaterstaat, Nationale-Nederlanden en Arcadis voor zijn camera te staan. Daarnaast werkte Henk regelmatig samen met Kraitierien, voornamelijk aan e-learningmodules voor de energiesector.
Zijn one-stop-shoppingformule van illustratie, animatie, motion graphics en video kwam daarbij goed van pas.
Een groot aantal van de wetenschaps- en kunstenaarsportretten is nog altijd op YouTube terug te vinden.
De jongen die ooit beroepsstriptekenaar wilde worden, was via een reeks onverwachte afslagen uiteindelijk een professionele beeldmaker geworden. Het gereedschap veranderde — van potlood en papier naar camera, montage en computer — maar de drang om beelden te maken verdween nooit.